Kapalıçarşı’nın tüm renklerini bilseniz de; her defasında yine yeniden bir renge vurulur, sanki hayatınız boyunca bu bulduğunuz rengi arıyormuşçasına onu inceler, seyrine koyulursunuz… Bu gizemli labirentin, bir gün renklerini yitireceği, solup sararacağı, hatalara ve vefasızlıklara maruz kalacağı hangi renk tutkununun aklına gelebilirdi?
“Kapalıçarşı deyip de geçme, kapalı çarşı kapalı kutu.” Bu mısraları Orhan Veli, 1940’ta yazıyor. İşte bu kapalı kutu, kapılarını “şans” diye 1992’de açıyor Hakan Evin için; belki bir daha açılmamak üzere, belki de herkese açık bir halde...