Anadolulu kadın portreleriyle tanınan ve toplumsal gerçekçi akımın usta ismi olan Nuri İyem’in sanatı bakar bakmaz duygusal bir yakınlı kurabileceğimiz imgelere odaklanıyor. Her seferinde yeni baştan yorumladığı ikonik kadın yüzleri, renk ve ışık ile yoğunlaşarak romantik bir atmosfere bürünen manzaraları, dönemi için köyden kente göçün sembolü haline dönüşen figürlü kompozisyonları, her türlü yokluğa ve zorluğa rağmen umutlarını yitirmeyen âşıkların sevgi dolu portreleriyle resim sevgisini toplumun her kesimine yaymayı arzulayan Nuri İyem’in sergisi farklı döneminden karakteristik çalışmalarını bir araya getiriyor.
Küratörlüğünü Levent Çalıkoğlu’nun üstlendiği sergi, yaşadığı coğrafyaya özgü bir öz arayışını üzerinde yoğunlaştığı her temada çözümlemek üzere tuvalin karşısına yerleşen Nuri İyem’in kendine özgü sanatçı kişiliğini ve çalışmalarını hatırlatmayı amaçlıyor.
İBB Kültür ve İBB Miras ev sahipliğinde düzenlenen “Solo Botter: Nuri İyem” sergisi, 29 Ağustos’a dek Casa Botter’de…
“Resim yapmadığım günler oluyor, ama inanılmaz, hani Orhan Veli’nin dediği gibi ‘tarif edilmez kederlere’ bulanıyorum ben o günlerde. Görevini yapamamış bir insan gibi ağlaya sızlaya gider yatarım. Hasta olurum resim yapmazsam. Uyanırım, ilk işim atölyeye gitmek olur. Atölye de hemen yatak odamın yanında. Akşam gün ışığıyla bıraktığım yerden başlarım. Duvarda çalıştığım bir sürü resim vardır, onlara bakarım. Biri beni çok çeker, şununla bir hasbihal edelim, derim. Karşıma koyarım. Kendimi yoklarım; ona çalışabilecek gücüm var mı? Onu daha iyi duruma getirecek hevesim var mı? Ne koyarsam buna, daha alımlı olur.”
Nuri İyem
